دستگاه بالابرنفربر که در ایران تحت نام کلایمر (climber)بیشتر شهرت یافته است در واقع نوعی از تجهیزات دسترسی (Access equipment )به نمای ساختمان های بلند مرتبه ،سدها،پلها،سیلوها،مخازن نفت و...بوده که به منظور تعمیر و نکهداری ،نظافت ،نقاشی،نصب کامپوزیت پنل و بطور کلی بازسازی و نماسازی (Maintenance)سازه های بلند مرتبه که امکان دسترسی به آنها دشوار میباشد طراحی میگردد.
این دستگاه ها عمدتا" در دو گروه طراحی و ساخته می شوند که بشرح زیر می باشند :
1-تجهیزات استاندارد (standard equipment ): در واقع شامل بخشهایی می باشند که می توان براحتی آنها را مونتاژ و در اسرع وقت نسبت به راه اندازی ماشین بالابر اقدام نموده و بطور دائم یا موقت در یک ساختمان در یک ساختمان از آن استفاده و پس از پایان کار آن را جمع آوری و به انبار یا ساختمان دیگر هدایت کرد .این تجهیزات که تحت نام بالابر های پرتابل نیز شناخته شده اند شامل دو بخش اصلی می باشند :
الف -سازه های روی بام حاوی سبد وزنه های تعادل (Ciunter weight )-ستون ،تیر یا بازوی مربوط به نقاط آویز خرک تعادل یا تکیه گاه-بکسلهای ضد خیز
ب- پلت فرم یا سبد حمل نفرات حاوی :الکترو گیر بکس مرکب (Hoist)-جعبه برق یا کنترل فرمان اصلی -ترمزهای اضطراری یا Ssfety Brakes -کابل برق -سیم های بکسل که از سازه های بام آویزان میگردند و سایر ضمائم یا Accessories از قبیل :
سیستم سنکرونیزور (Anti title )سیستم قطع برق در ارتفاع معین (Top limit switch )-سیستم اضافه بار (over load )،کابل جمع کن (winders)و.
طول بازو در سازه های روی بام و تعداد وزنه های لازم در قسمت نیروی مقاوم بستگی به ظرفیت نهایی دستگاه و مقدار باری دارد که در قسمت نیروی محرک مورد بهره برداری قرار می گیرد .
نوع الکترو گیربکس و ظرفیت آن نیز متناسب با طول پلت فرم و تعداد نفراتی که روی آن مشغول بکار میگردند انتخاب میگردد.معمولا"طول پلت فرم این بالابر ها از 2 متر تا 24 متر متغیر میباشد و ظرفیت موتورها از 400 کیلوگرم تا 1000 کیلوگرم متفاوتند . |